Recenzje

𝐁𝐥𝐚𝐝𝐞 - 𝐌𝐚𝐫𝐭𝐲𝐧𝐚 𝐌𝐢𝐭𝐫𝐨𝐰𝐬𝐤𝐚 [𝐰𝐬𝐩𝐨́𝐥𝐩𝐫𝐚𝐜𝐚 𝐫𝐞𝐤𝐥𝐚𝐦𝐨𝐰𝐚] 𝐨𝐜𝐞𝐧𝐚: ∞/5✩ 𝐤𝐚𝐭𝐞𝐠𝐨𝐫𝐢𝐚 𝐰𝐢𝐞𝐤𝐨𝐰𝐚: 16+ Są takie książki, które kupuje się impulsywnie - przez jeden cytat albo krótki fragment, bez czytania opisu. Takie, które trafiają prosto w serce. Dokładnie tak było u mnie z „Blade" i mogę śmiało powiedzieć, że jest to jedna z lepszych historii jakie miałam okazję przeczytać. Historia o dziewczynie, która budowała wokół siebie mury, i o chłopaku, który cierpliwie je burzył. Maeve była dobra w ukrywaniu siniaków, ale nie emocji. Zachodnia Kanada, turystyczne miasteczko, a w nim liceum Canmore, któremu sławę przynosi drużyna hokejowa i reprezentacja łyżwiarzy figurowych. Siedemnastoletnia Maeve LeBlanc, która zrobi wszystko, by pozostać w cieniu swoich tajemnic. Regularnie padająca ofiarą frustracji ojca i pragnąca uchronić przed złem całego świata swojego chorego brata nawet nie zauważa, kiedy wpuszcza do swojego życia kogoś zupełnie obcego. Kogoś, dla kogo po raz pierwszy będzie miała szansę stać się całym światem. Rzeczywistość, w której nikt nie jest tym, za kogo się podaje. Gdzie główną rolę odgrywają pozory, maski i kłamstwa. Gdzie duchy przeszłości przychodzą bez zaproszenia, a traumy sprzed lat wracają bez zapowiedzi. Historię Maeve i Fane'a miałam okazję poznać na Wattpadzie i już wtedy skradła moje serce. W wersji papierowej emocje uderzają jednak jeszcze mocniej. Styl autorki jest lekki i płynny, dzięki czemu książkę czyta się szybko, a fabuła wciąga tak bardzo, że trudno się od niej oderwać. Ogromnym atutem są dla mnie motywy łyżwiarstwa figurowego i hokeju, które nadają historii wyjątkowego klimatu i dynamiki. „Blade" to historia o bólu, nadziei, miłości, traumie i odwadze, by w końcu pozwolić komuś zobaczyć swoje prawdziwe oblicze. To książka, przy której można się wzruszyć, ale też poczuć, jak serce łamie się na kawałki. Z niecierpliwością czekam na drugi tom tej historii, bo po takim zakończeniu nie da się przejść obojętnie.

Drogi Gościu Zaczytanego Zakątka Joasi Ta książka udowadnia jedno. W sporcie jakim jest Formuła 1 nuda nie grozi. To nie tylko rywalizacja, zapierające dech w piersiach wyścigi, ale także przygoda, niesamowite zwroty akcji i wydarzenia, które na zawsze odcisnęły swoje piętno w historii tego sportu. Ten sport to też ludzie. Świetni zawodnicy i o nich też jest ta książka. Każdemu wspomnianemu kierowcy autor poświęcił nie tylko rozdział opisując ich zmagania na torze, ale i tabelę w której zawarł najważniejsze informacje takie jak rok urodzenia czy ilość startów lub zwycięstw. Jednak ta książka to przede wszystkim zbiór ciekawostek. Dowiem się z niej między innymi o kobietach biorących udział w wyścigach. O paniach, które stoją z tyłu, za zwycięstwami kierowców. O sekretach bolidów, o najciekawszych startach, najniebezpieczniejszych wypadkach, o wydarzeniach śmiesznych, tragicznych czy zaskakujących, jak na przykład o diamencie umieszczonym na bolidzie. Zdecydowanie zabrakło mnie w tej książce zdjęć. Dodam jeszcze, że wszystko to podane jest w lekkiej, przystępnej formie, krótkich rozdziałach. Zapewniam Was, że ta pozycja to taki must have w biblioteczce fanów Formuły 1, zarówno tych młodszych jak i starszych. 💕

Psychozmienni Na jaką książkę ostatnio czekaliście z niecierpliwością i czy koniec końców spełniła ona Wasze oczekiwania? _____ Sadie uważana jest za zerówkę. Od najmłodszych lat pracuje dla bety, mężczyzny o imeniu Dick (imię wiele potrafi powiedzieć o człowieku 😅), który się nad nią znęca. Wszystko zmienia się kiedy dziewczyna kończy dwadzieścia lat. Zgodnie z rozporządzeniem oligarchii wszyscy po osiągnięciu tego wieku muszą zostać przetestowani w świętym jeziorze. Wtedy wychodzi na jaw, że Sadie tak naprawdę jest pierwszą w historii kobietą alfa i trafia ona do miejsca szkolenia najsilniejszych zmiennokształtnych. Trzem mężczyznom rządzącym tym miejscem - Jax, Cobra, Ascher - nie podoba się obecność dziewczyny i na każdym kroku dają jej to odczuć. Z czasem jednak nastawienie alf w stosunku do Sadie ulegia zmianie...i przeradza się w małą obsesję. 🤭 Postacie moim zdaniem są tutaj rewelacyjne. Uwielbiam każdą z nich, każda jest na swój sposób wyjątkowa. Trójka alf...eh, ci faceci nie chcą mi wyjść z głowy... 🤤 A już w szczególności jeden z nich - Cobra. 🐍 Cóż mogę Wam powiedzieć ewidentnie mam słabość do gburowatych, złośliwych, okrutnych i toksycznych mężczyzn z problemami. I chyba nic na to nie jestem wstanie poradzić.. 🫣 Sadie również jest bardzo ciekawą postacią. W głowie dziewczyny mieszka morderczy głos, który pomaga jej w trudnych chwilach. Dziewczyna nie wie skąd się wziął. Daje jej on jednak poczucie siły i bezpieczeństwa. Przełączając się w otępienie i słuchając tego głosu jest ona wstanie przetrwać najgorsze cierpienie i ból. A jej dotychczasowe doświadczenia były bardzo, bardzo bolesne. Sadie pomimo wszystko nie podaje się, walczy i z całych sił stara się przetrwać... Chemia między głównymi bohaterami to istny ogień 🔥🔥🔥 Iskry lecą tam na prawo i lewo przy każdej ich kłótni i przekomarzankach. W książce nie ma za dużo pikantnych scen ale to napięcie pomiędzy Sadie a trzema wielkimi, potężnym alfami można by kroić nożem. 🥵 Jestem bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów oraz tego jak rozwinął się ich relacje. Styl pisania jest lekki i wciągający, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie. Świat przedstawiony jest prosty do zrozumienia. Jak narazie autorka przedstawiła go dość pobieżnie i nie jest on jakoś bardzo rozbudowany. Trzeba przyznać, że jest to specyficzna książka... 🔥 Alfy, bety i omegi 🔥 Omegaverse 🔥 Akademia wojskowa 🔥 Enemies to lovers 🔥 Slow burn 🔥 Reverse harem Zapewne nie trafi ona do każdego. Ja jednak świetnie się na niej bawiłam. A podczas czytania uśmiech nie schodził mi z twarzy - czarny humor i sarkazm to jest coś co zdecydowanie do mnie trafia. Z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy... Najgorzej, że na zakończenie autorka zaserwowała nam taki cliffhanger, że najchętniej odrazu sięgnęłam bym po drugi tom. Mam nadzieję, że długo nie trzeba będzie na niego czekać. 🤞🤞🤞

Po „Wszystkie barwy mroku” sięgnęłam trochę w ciemno. Na początku nie mogłam się w tej historii odnaleźć. Nie do końca wiedziałam, w którą stronę to wszystko zmierza i o czym właściwie jest ta książka. W końcu zrozumiałam, że to historia, którą nie tylko się czyta, ale również przeżywa. "Wszystkie barwy mroku" to poruszająca opowieść o życiu i jakie piętno odciskają na ofierze i jej otoczeniu traumatyczne wydarzenia. Trauma potrafi zostać w człowieku na zawsze i zmienić go nie do poznania. Autorowi udało się to oddać w bardzo wymowny sposób. Ta historia jest ciężka. Mówi o dzieciach, o krzywdzie, o rzeczach, które nigdy nie powinny się im przydarzać. Dlatego nie jest to lektura dla każdego. Jeśli ktoś jest wrażliwy na takie tematy, może być to po prostu za dużo. Główny bohater to chłopak, który od zawsze miał pod górkę. Nie jest dzieckiem idealnym, a jego sytuacja rodzinna mu nie pomaga.Od zawsze był na marginesie, rówieśnicy nie byli mu przychylni. Kto brałby na poważnie dzieciaka, który nosi opaskę na oku, a jego największym marzeniem jest zostać piratem? Każdy z nas jednak zasługuje na przyjaciela i Patch również znalazł kogoś, kto skoczyłby za nim w ogień. Saint to empatyczna dziewczyna, która polubiła chłopaka od pierwszego spotkania. Ta książka to nie tylko historia o traumie, ale również o prawdziwej przyjaźni. Takiej na dobre i na złe, czasami trudnej i wymagającej. Takiej, w której ktoś daje z siebie wszystko, żeby uratować drugiego człowieka. I mam wrażenie, że bez tego wątku ta historia byłaby niepełna. Do tego dochodzi bardzo mocna warstwa psychologiczna. Postacie są świetnie napisane, wielowymiarowe, prawdziwe. Każda coś wnosi i każda zostaje w głowie na dłużej. To długa, momentami wymagająca książka, ale moim zdaniem warta uwagi. To historia, która zostaje z czytelnikiem na długo.

Maya Adler wreszcie jest wolna. Krainę Snów, świat, który wymyśliła w dzieciństwie, zamierza zostawić pod grubą kołdrą i skupić się na prawdziwym życiu. Wystarcza jednak jeden wrześniowy wieczór, by stare lęki i wyniszczająca choroba powróciły silniejsze niż kiedykolwiek. Maya ucieka więc tam, gdzie ma jeszcze coś do powiedzenia. Do własnych snów. Tyle że tym razem wszystko wydaje się inne. Wyśniony przyjaciel twierdzi, że Kraina Snów nigdy nie była fikcją. I teraz potrzebuje jej pomocy. Granica między snem a jawą zaczyna pękać, a pradawne intrygi coraz śmielej przenikają do rzeczywistości, zabierając ze sobą niewinne życia. Co jest prawdą, a co złudzeniem? Komu ufać, a kto kłamie? Czy uczucia, które rodzą się we śnie, można traktować jak prawdziwe? Gdzieś tam, po drugiej stronie powiek, czekają odpowiedzi. Wystarczy tylko... zamknąć oczy.