Recenzje

Recenzja: Z początku książka bardzo mi się podobała, jednak po kilkudziesięciu stronach zaczęłam odczuwać zmęczenie zbyt szybką akcją. Ciągłe zwroty wydarzeń i nieustannie pojawiające się nowe sytuacje sprawiały, że brakowało mi choć jednego spokojniejszego rozdziału, który pozwoliłby złapać oddech. To niestety zaczęło mi przeszkadzać. Mam wrażenie, że autorka poprowadziła całą historię w dość chaotyczny sposób. Gdyby nieco zwolniła tempo, mogłabym powiedzieć, że naprawdę podobał mi się jej styl pisania. . Jeśli chodzi o bohaterów, momentami gubiłam się w tym, kto z kim i jakie relacje ich łączą. Przez to książkę czytało mi się dość ciężko, zwłaszcza że została połączona z ogromną brutalnością wobec kobiet. Główna bohaterka od samego początku była poniżana, co również sprawiało, że lektura momentami była po prostu nieprzyjemna. Spodziewałam się raczej czego innego po opisie. Mimo wszystko końcówka na tyle mnie zaciekawiła, że z ciekawości sięgnę po kolejną część. 

Josephine Byrnes, po tym jak jej brat, trafił do więzieni@, musi sobie jakoś poradzić. Opieka nad dwoma pozostałymi braćmi, którzy zaczynają stwarzać buntownicze problemy, aby mieć na wszystko pieniądze, pracuje aż w trzech miejscach pracy. Dla Josephine, jednak pojawia się szansa a jej brat może zostać oczyszczony z zarzutów i wcześniej wyjść na wolność. James Vanderbilt, składa jej propozycję układu; udawanie związku. Bardzo dobrze, że cały wątek w wersji slow burn. Josephine jest bardzo waleczna, nie da się jej nie współczuć, poznając jej przeszłość, która ukazuje się bardzo bolesna. Bracia są dla niej najważniejsi. Pomimo codziennej walki, w środku cała się męczy i powoli rozpada. Bardzo podobało mi się, że razem z Damienem, odbudowali swoje przyjacielskie relacje i mieli w sobie wsparcie. Jamesa z początku nie polubiłam, jakoś mi nie pasował ale z każdym poznaniem zyskiwał. Jego relacja z Josephine z początku była stonowana i naturalna. James to bardzo dobry i pełen spokoju mężczyzna. Pomimo, że ona odrzucała jego pomoc, on i tak się starał i robił wszystko z gestem. Widzimy załamanie, jakiego doświadczają Damien i June, po tajemniczym zniknięciu Grace. Kompletnie nie rządzą sobie z taką startą i ciągłym bólem. Od książki nie mogłam się oderwać, przeczytałam ją w jeden dzień. Zaskoczyłam się wiele razy, przeżywając moc emocji i losy bohaterów. Mocno kocham tą serię, staram się nie myśleć co może być dalej...

To nie jest ta wersja historii, którą pamiętasz z podręczników eleganckie salony i rozwój kraju schodzą tu na drugi plan. Demoniczne dwudziestolecie wciąga w świat, gdzie strach, zabobony i niewiedza potrafiły być równie silne jak prawo czy nauka. Autorka pokazuje II Rzeczpospolitą od tej mniej oczywistej strony pełnej znachorów, czarownic i ludzi, którzy naprawdę wierzyli w ingerencję sił nadprzyrodzonych. Czytając, miałam momentami wrażenie, że to nie reportaż, a zbiór mrocznych opowieści… tyle że wydarzyły się naprawdę. Każdy rozdział to inna historia, inny przypadek, który pokazuje, jak bardzo rzeczywistość potrafiła wymykać się racjonalnemu myśleniu. I właśnie ta forma sprawia, że książkę czyta się trochę jak serię krótkich, niepokojących historii - jeszcze jeden rozdział wchodzi tu zdecydowanie za łatwo. Najbardziej uderzyło mnie to, jak ogromny wpływ na ludzkie decyzje miały bieda, brak dostępu do wiedzy i zwykły strach przed tym, czego nie dało się wyjaśnić. To nie jest lekka lektura, momentami bywa brutalna, a niektóre historie zostają w głowie na dłużej. To książka, która trochę burzy romantyczny obraz dwudziestolecia i pokazuje, że pod powierzchnią „pięknej epoki” kryło się coś znacznie bardziej niepokojącego. I chyba właśnie dlatego czyta się ją z takim zaciekawieniem bo odkrywa historię, o której rzadko się mówi.

Taylor Swift zna każdy, jednak coś więcej o niej, jako osobie już mało kto. Postanowiłam się czegoś dowiedzieć. Ta pozycja jest napisana w przyjazny dla nastolatków sposób, mogą przeczytać o ikonie amerykańskiej muzyki, której przeboje zna chyba każdy. Sama Taylor jest ode mnie trochę młodsza, ale pamiętam, gdy zaczynała i u nas być sławna. Jej głos i muzyka to neizły fenomen. Dzięki tej książeczce możemy poznać cała jej muzyczną karierę - już jako dziecko śpiewała country, w czym kibicowali jej rodzice, nie związani z branża muzyczną. Gdy miała jedenaście lat trafiła do Nashville - miasta muzyki. Dzięki swojej wytrwałości udało jej się spełnić marzenia malutkiej Taylor. Kariera powoli się rozkręca a ona zyskuje lojalnych fanów. Zaczyna być znana na całym świecie. Ta pozycja to fajna i inspirująca opowieść o dziewczynie, która zdobyła sławę,nie mając słynnych rodziców. Dzięki niej młodzi ludzie mogą uwierzyć, że mogą wiele. Jeśli masz nastolatka to koniecznie mu daj ją do przeczytania - niech uwierzy w siebie i swoje możliwości.

Książeczki z serii „Titek” bardzo mnie pozytywnie zaskoczyły ❤ To nie tylko krótkie historię dla dzieci, ale opowieści z naprawdę wartościowym przekazem, które pomagają rozmawiać z dzieckiem o emocjach, relacjach i codziennych sytuacjach. Bardzo podoba mi się, że wszystko jest pokazane w prosty, naturalny i bliski dzieciom sposób — z dużą uważnością na dziecięce emocje i potrzeby. W „Titek i plac zabaw” pięknie została pokazana empatia i troska o innych, co pokazuje sytuacja z ratowaniem ślimaka 🐌 To świetny punkt wyjścia do rozmowy z dzieckiem o wrażliwości i zauważaniu innych. Z kolei „Titek i kłótnia z Tosią” bardzo dobrze pokazuje temat komunikacji, nieporozumień i tego, że każda emocja jest ważna, nawet ta trudna. Doceniam, że książeczki dają przestrzeń do rozmowy. Nie zostawiają dziecka z prostym „to było dobre, a to złe”, tylko pomagają wspólnie zastanowić się nad emocjami, reakcjami i rozwiązaniami. To właśnie takie książki najbardziej lubię — wspierające, ciepłe i jednocześnie niosące realną wartość ❤